Learn more about the galleries: http://www.metmuseum.org/Works_of_Art/installation_gr.asp The opening of the new Hellenistic, Etruscan, and Roman galleries—an entire wing housing approximately 5,300 objects in more than 30,000 square feet—completes the reconstruction and reinstallation of the permanent galleries of Greek and Roman art. The newest galleries present Hellenistic art and its legacy alongside objects from Southern Italy and Etruria, forming the background to the story of Rome from the Late Republican period and the Golden Age of Augustus's Principate to the conversion of Constantine the Great in A.D. 312. The centerpiece of the new installation is the Leon Levy and Shelby White Court, a dramatic, skylit space that links the various galleries and themes. Included are displays of the art of Magna Graecia and the world of the Etruscans, together with the stunning collection of Roman wall paintings that is unrivaled outside of Italy. The presentation of the art of the Late Hellenistic and Early Imperial periods is crowned by the newly reconstructed Cubiculum from the villa at Boscoreale near Pompeii and the Black Bedroom from Boscotrecase. In addition, on the mezzanine floor overlooking Fifth Avenue, there is a large display covering the entire cultural and chronological span of the department's rich collection.

Megjithatë, regjimi policor e teokratik nuk kishte mundur ta asgjësonte idenë e çlirimit të Shqipërisë nga zgjedha shekullore osmane. Ndikimi i ideve çlirimtare e patriotike ishte shtrirë në të katër anët e atdheut. Malësorët qëndronin të gatshëm për të mbrojtur autonominë e tyre lokale nga çdo ekspeditë e befasishme osmane. Shqiptarët kishin filluar të bindeshin se shpëtimi i vendit mund të arrihej vetëm me një kryengritje të përgjithshme çlirimtare dhe me formimin e një shteti kombëtar e të veçantë shqiptar ose, siç shprehej një vëzhgues i huaj, të një principate të lirë shqiptare. Me qëllim që të largonte rrezikun e shpërthimit të kryengritjes çlirimtare në Shqipëri, Porta e Lartë shpalli në verën e vitit 1875 se tani e tutje nuk do t'i përsëriste më ekspeditat ushtarake për vendosjen e pushtetit të saj centralist në krahinat e panënshtruara. Por ky vendim, me të cilin Perandoria Osmane vuloste fundin e periudhës së Tanzimatit në trojet shqiptare, nuk e ndryshoi gjendjen e brendshme të Shqipërisë. Orvatjet e saj për t'i mobilizuar shqiptarët në masë kundër kryengritësve hercegovinas e boshnjakë dështuan. Thirrjes së saj iu përgjigjën vetëm pak feudalë derebej, të cilët për më tepër qëndruan pasivë në prapavijat e frontit. Në fillim të Krizës Lindore, Shqipëria kishte, pra, forca të gatshme për të shpërthyer një kryengritje çlirimtare kundërosmane. Megjithatë, qarqet politike shqiptare nuk u treguan të prirura për shpërthimin e saj. Në ngurrimin e tyre ndikoi jo aq mungesa e një organizate kombëtare që t'i grumbullonte rrëketë krahinore në lumin e kryengritjes së përgjithshme çlirimtare, sesa koniunktura negative për çështjen shqiptare në arenën ndërkombëtare. Kriza Lindore e viteve 70 i gjeti shqiptarët të rrethuar nga mospërfillja e Fuqive të Mëdha, asnjëra prej të cilave nuk ishte shprehur publikisht për njohjen e të drejtave të tyre kombëtare. Në radhë të parë ishte rreziku që kryengritja shqiptare të shkaktonte ndërhyrjen në favor të Portës së Lartë të Fuqive të Mëdha, të cilat nuk dëshironin që të prishej status quo-ja në Gadishullin Ballkanik. Por edhe sikur kjo të prishej, qarqet patriotike shqiptare ishin të bindura se Fuqitë e Mëdha, meqenëse nuk e përkrahnin, qoftë edhe në parim, idenë e pavarësisë politike të Shqipërisë, madje as atë të autonomisë së saj administrative, do të shfrytëzonin rastin ose për ta okupuar atë ushtarakisht (Austro-Hungaria dhe Italia), ose për ta copëtuar atë midis shteteve fqinje (Rusia, Anglia, Franca). Gjendjen ndërkombëtare të çështjes shqiptare e ndërlikonte sidomos politika e tri monarkive fqinje ballkanike. Krahas mobilizimit ushtarak për luftën kundër Perandorisë Osmane, Serbia, Greqia e Mali i Zi po zhvillonin një veprimtari të dendur diplomatike e propagandistike, për të siguruar nga ana e Fuqive të Mëdha miratimin e aspiratave të tyre mbi trojet shqiptare. Kriza Lindore krijoi kështu një situatë mbytëse, madje të rrezikshme për kryengritjen çlirimtare kundërosmane në Shqipëri. Ajo e ktheu mundësinë e copëtimit të Shqipërisë nga një rrezik potencial në një rrezik real. Në këto rrethana qarqet politike shqiptare nuk e shtruan çështjen e kryengritjes së armatosur për pavarësinë e Shqipërisë. Derisa të krijohej gjendja e favorshme ndërkombëtare, ato i vunë vetes si qëllim të vijonin përpjekjet për të arritur bashkimin e trojeve shqiptare në një vilajet autonom në kuadrin e Perandorisë Osmane, zgjidhje kjo që nuk e cenonte politikisht status quo-në në Evropën Juglindore dhe që do të krijonte kushtet për sigurimin e tërësisë e të paprekshmërisë së territoreve shqiptare. Vazhdon ne : http://historia.shqiperia.com/rilindja/kreu_5.php

Learn more about the galleries: http://www.metmuseum.org/Works_of_Art/installation_gr.asp The opening of the new Hellenistic, Etruscan, and Roman galleries—an entire wing housing approximately 5,300 objects in more than 30,000 square feet—completes the reconstruction and reinstallation of the permanent galleries of Greek and Roman art. The newest galleries present Hellenistic art and its legacy alongside objects from Southern Italy and Etruria, forming the background to the story of Rome from the Late Republican period and the Golden Age of Augustus's Principate to the conversion of Constantine the Great in A.D. 312. The centerpiece of the new installation is the Leon Levy and Shelby White Court, a dramatic, skylit space that links the various galleries and themes. Included are displays of the art of Magna Graecia and the world of the Etruscans, together with the stunning collection of Roman wall paintings that is unrivaled outside of Italy. The presentation of the art of the Late Hellenistic and Early Imperial periods is crowned by the newly reconstructed Cubiculum from the villa at Boscoreale near Pompeii and the Black Bedroom from Boscotrecase. In addition, on the mezzanine floor overlooking Fifth Avenue, there is a large display covering the entire cultural and chronological span of the department's rich collection.

A slideshow of Monaco during Xmas Holiday 2006. What amazing lights!

Describing the sound and type of music played by El Rostro de la Medusa is not an easy task. Today, its sounds can be described as a kind of electronic live music or a symphony full of diverse nuances, colors, effects and life where the alive instruments do the talking. El Rostro de la Medusa was born at the beginning of the 2006 summer in Ibiza, where it recorded its first album, Balafia. By the end of that summer it recorded a live album called Sutilezas del Bosque. After spending a winter in Andorra, where they played in diffrerent discotteques of the Principate, the band comes back to Ibiza to record Espejos. In this new album, the musical maturity and progress of the band can be appreciated. The group members are Lepi in synthesizer, keyboards and electronic arrangements; Marianito in bass guitar and loop station and Diego in Didgeridoo, voice harps and percussion. At present, the band is living an intense summer in Ibiza playing in different places around the island. This is an opportunity for it to show its new performance project which consists of audiovisuals, the VideoJockey el imaginario and a dancer. The band has participated in several events organized by the City Hall, such as San Antonios Patronal Festivities in 2007, the Intercultural Festival Interxarg in Santa Eulalia in 2008 and on the 35th anniversary of the Hippy Market in Es canar; as well as in other private events. Describir el sonido o el tipo de música de "El rostro de la medusa" no es tarea fácil, hoy suena una electrónica en vivo instrumental o sinfónica con muchos climas, color, efectos y vida, donde los instrumentos vivos son los que hablan. El rostro de la medusa se creo en Ibiza a principios de verano del 2006, donde graba su primer disco Balafia. Al finalizar el verano graba un disco en vivo llamado Sutilezas del bosque. Luego de un invierno en Andorra y de tocar en diferentes discotecas del principado, el grupo vuelve a Ibiza para grabar su disco Espejos, donde se puede ver el reflejo de la madurez musical y el progreso del grupo. El rostro son: Lepi en Sintetizador, teclados y arreglos electronicos, Marianito en Bajo y loop station y Diego en Didgeeridoo, arpas de voz y percusion. Actualmente vive intensamente el verano en Ibiza, donde suele tocar en diferentes entornos de la isla con su nuevo proyecto de performance con audiovisuales con el VideoJockey "el imaginario" y una bailarina.

GAIUS aurelius Valerius Diocletianus(236-316)born Diocles was roman Emperor from november 20,284 to may 305. Diocletian brought an end to the period popularly known to historian as the crisis of the Third century(235-284.He established an aotoratic govenment and was responsible for laying the groundwork for the second phase all the Roman Empire, which is known variocusly as the Dominate(as apposedto the principate institited by Augustus). The Tetryarchy or simply the later Roman Emperor Diocletians reforms fundamenttally changed to the structure of imperial government and helped stabilize the empire economically and militarily, enabling it to remain essentially infact for another hundred years.An illyrian of low birth from Dioclea near salona.Dioclesrose through the ranks of the army.It is known that he was DUX MOESAE with responsibilityx for defending the lower Danube.When in 282 the legions of the upper Dunabe proclimed Emperor the Praetorian perfect CARUS Diocles started gaining the new emperors trustabtaining the consulship in283 and the rank of Comes domesticorum that is commander of the cavalry arm of the imperial bodygourd.

Music by El rostro de la medusa. The name of this song is "Tripshead". Visuals by Ana Mompo. Describing the sound and type of music played by El Rostro de la Medusa is not an easy task. Today, its sounds can be described as a kind of electronic live music or a symphony full of diverse nuances, colors, effects and life where the alive instruments do the talking. El Rostro de la Medusa was born at the beginning of the 2006 summer in Ibiza, where it recorded its first album, Balafia. By the end of that summer it recorded a live album called Sutilezas del Bosque. After spending a winter in Andorra, where they played in diffrerent discotteques of the Principate, the band comes back to Ibiza to record Espejos. In this new album, the musical maturity and progress of the band can be appreciated. The group members are Lepi in synthesizer, keyboards and electronic arrangements; Marianito in bass guitar and loop station and Diego in Didgeridoo, voice harps and percussion. At present, the band is living an intense summer in Ibiza playing in different places around the island. This is an opportunity for it to show its new performance project which consists of audiovisuals, the VideoJockey el imaginario and a dancer. The band has participated in several events organized by the City Hall, such as San Antonios Patronal Festivities in 2007, the Intercultural Festival Interxarg in Santa Eulalia in 2008 and on the 35th anniversary of the Hippy Market in Es canar; as well as in other private events. Describir el sonido o el tipo de música de "El rostro de la medusa" no es tarea fácil, hoy suena una electrónica en vivo instrumental o sinfónica con muchos climas, color, efectos y vida, donde los instrumentos vivos son los que hablan. El rostro de la medusa se creo en Ibiza a principios de verano del 2006, donde graba su primer disco Balafia. Al finalizar el verano graba un disco en vivo llamado Sutilezas del bosque. Luego de un invierno en Andorra y de tocar en diferentes discotecas del principado, el grupo vuelve a Ibiza para grabar su disco Espejos, donde se puede ver el reflejo de la madurez musical y el progreso del grupo. El rostro son: Lepi en Sintetizador, teclados y arreglos electronicos, Marianito en Bajo y loop station y Diego en Didgeeridoo, arpas de voz y percusion. Actualmente vive intensamente el verano en Ibiza, donde suele tocar en diferentes entornos de la isla con su nuevo proyecto de performance con audiovisuales con el VideoJockey "el imaginario" y una bailarina.

ta RE chanta pk soi principate no mass XD antofaa :)

no esta perecta.. pero es el esfuerzo de principate ^^ enjoy!

Our famous presenter drives on the Montecarlo's streets and explains the lifestile of the principate

SCURT PASAJ INFORMATIV Oficial si in spiritul celor mai frumoase traditii istorice romanesti, prima Unire a Principatelor Moldovei si Munteniei a avut loc la 24 ianuarie 1859, actul solemn al acestui eveniment crucial fiind marcat la Bucuresti, odata cu sosirea domnitorului Alexandru Ioan Cuza in capitala Dimboviteana... Daca, insa, ne amintim ca prima intregire a celor trei provincii istorice romanesti - Muntenia, Ardealul si Moldova - a faurit-o cu spada Voievodul Mihai Viteazul la 1600 si a fost sarbatorita cu mult alai la Alba-Iulia, rezulta ca la 24 ianuarie 1859 se realiza, de fapt, a doua Unire a romanilor, de data aceasta, insa, fara Transilvania si Basarabia, care aveau sa sufere in continuare jugul austro-ungar si tarist pina la 1 decembrie 1918, cind prin jertfa de singe a ostenilor romani, in timpul primului razboi mondial, se implinea visul milenar "De la Nistru pina la Tisa", dupa cum ne-a testat pentru eternitate Poetul... Analizind, retrospectiv, maretele clipe astrale, desfasurate acum 143 de ani, avind si experienta amara a "reintregirii", care nu se mai face in ultimii 10-12 ani, din cauza miopiei politicastrilor si renegatilor de la Chisinau si Bucuresti, putem afirma un lucru bine stiut de toata lumea: faptele mari le fac oamenii, intr-adevar, mari! Daca, insa, ne amintim ca prima intregire a celor trei provincii istorice romanesti - Muntenia, Ardealul si Moldova - a faurit-o cu spada Voievodul Mihai Viteazul la 1600 si a fost sarbatorita cu mult alai la Alba-Iulia, rezulta ca la 24 ianuarie 1859 se realiza, de fapt, a doua Unire a romanilor, de data aceasta, insa, fara Transilvania si Basarabia, care aveau sa sufere in continuare jugul austro-ungar si tarist pina la 1 decembrie 1918, cind prin jertfa de singe a ostenilor romani, in timpul primului razboi mondial, se implinea visul milenar "De la Nistru pina la Tisa", dupa cum ne-a testat pentru eternitate Poetul... Analizind, retrospectiv, maretele clipe astrale, desfasurate acum 143 de ani, avind si experienta amara a "reintregirii", care nu se mai face in ultimii 10-12 ani, din cauza miopiei politicastrilor si renegatilor de la Chisinau si Bucuresti, putem afirma un lucru bine stiut de toata lumea: faptele mari le fac oamenii, intr-adevar, mari! Analizind, retrospectiv, maretele clipe astrale, desfasurate acum 143 de ani, avind si experienta amara a "reintregirii", care nu se mai face in ultimii 10-12 ani, din cauza miopiei politicastrilor si renegatilor de la Chisinau si Bucuresti, putem afirma un lucru bine stiut de toata lumea: faptele mari le fac oamenii, intr-adevar, mari! Intr-un context politic european, devenit favorabil cauzei Unirii, mai ales dupa infringerea Rusiei in razboiul Crimeei (1853-1856) de catre fortele aliate anglo-franco-piemonteze, bucurindu-se de sustinerea ferma a imparatului Napoleon III, supranumit "campionul autodeterminarii popoarelor mici", pasoptistii din ambele Principate au putut colabora fructuos pentru tara. In fata dorintei arzatoare de intregire, a spiritului inflacarat de Unire, manifestat din partea tuturor paturilor sociale romanesti, au trebuit sa cedeze, rind pe rind: boierimea conservatoare si retrograda autohtona, Puterile ostile Unirii: Turcia, Rusia, Austro-Ungaria, Prusia. Dar si tarile adverse Unirii au fost constrinse, treptat, sa cedeze in urma presiunilor exercitate de Franta, Anglia, Piemont (in jurul caruia s-a format, apoi, regatul Italiei). In aceste circumstante politice de pe scena europeana, Unirea Principatelor a putut fi infaptuita de catre luptatorii pasoptisti, de catre intregul popor, care i-a sustinut si aclamat. Actul solemn al Unirii si aparitiei unui nou stat pe harta Europei - Romania - a coincis in spatiu si timp cu data memorabila de 24 ianuarie 1859, cind domnitorul Alexandru Ioan Cuza, ales unanim de cele doua camere de deputati, mai intii de cea de la Iasi, apoi si de cea de la Bucuresti, a sosit in viitoarea capitala a tarii unite. Unirea cea multasteptata de veacuri, dupa moartea napraznica a lui Mihai Viteazul, ucis miseleste de unguri in 1601, pe Cimpia Turdei, se infaptuise.

The train station in Monaco, principate of Monte Carlo. La gare de Monaco, principat de Monte Carlo.