 | 2003-Albert Park-Accidente de Rubens Barrichello Accidente |
 | 2002-Albert Park-Crashes at first turn Accidente entre Rubens Barrichello y Ralf Schumacher, Giancarlo Fisichella, Nick Heidfeld, Felipe Massa, Olivier Panis, Allan McNish y Jenson Button |
 | ROGIER RUBENS - DROMEN (cd versie) Tekst en Muziek: Rogier Rubens. DROMEN - Rogier Rubens (zang/gitaar) met orkest o.l.v. Rinus van Galen. (uit Hitweek) ROGIER RUBENS zanger, gitarist, componist, tekstschrijver van o.a. het nederlandse luisterlied, jaren zeventig : soms romantisch, dan weer maatschappij kritisch met diepgang, en een knipoog naar de werkelijkheid. Zingt en schrijft veelal liedjes van eigen hand in het Nederlands, Duits, Frans en Engels. Zingt ook Pop & Jazz. Trad op op radio, tv, en in theaters met o.a. Hans van Willigenburg, Jasperina de Jong, Liesbeth List, Jules de Corte, George Baker Selection, Willy Alberti, Boudewijn de Groot, Albert West, e.v.a. Een paar van zijn nederlandse titels die op grammofoonplaat verschenen zijn 'Zolang Ik Vrij Ben', 'Dromen', 'Iedereen Noemt Je Zomaar Liefste', 'Groeten Van Een Kale Straat' enz.. ROGIER : "Dat mijn stem misschien goed herkenbaar is heeft niet altijd in mijn voordeel gewerkt. Ik heb bijvoorbeeld vaak te horen gekregen dat er overeenkomst schijnt te zijn tussen mijn stemgeluid en dat van Boudewijn de Groot. Ik kan wel een beetje begrijpen waarom er mensen zijn die dat vinden, maar zelf zie ik het helemaal niet zo. Hoe geweldig Boudewijn ook is, ik heb het nooit als een compliment en beslist ook nooit in mijn voordeel ervaren. Ik ben gewoon 'Rogier' en niemand anders. Ik denk dat het een beetje te maken heeft met het soort liedjes dat we toen zongen. Zoals de luisterliedjes, en ook de protestliedjes tegen allerlei maatschappelijke wantoestanden van weleer. Maar ook protest tegen dingen die nu jaren later nog altijd spelen. Neem nou het nummer 'GROETEN VAN EEN KALE STRAAT' dat ik toen op de plaat heb gezet, en waarvan de tekst voor een groot deel is geschreven door Han Vos. Liedjes over de milieuvervuiling in de wereld. Volgens mij waren wij een van de eersten In Nederland om ons daartegen te verzetten. En het gekke is, je zou die liedjes nu nog kunnen zingen want er is wat dat betreft nog maar weinig veranderd. Milieuvervuiling zal altijd actueel zijn zolang er nog veel te doen is. Soms leren wij mensen wel heel langzaam van fouten die we maken. Het verschil met toen is misschien dat er tegenwoordig denk ik in mindere mate openlijk geprotesteerd wordt tegen van alles en nog wat. Het saamhorigheidsgevoel is als het er op aankomt dat we met elkaar een lijn trekken en elkaar helpen en steunen ,zoals in het geval van milieuvervuiling waar niemand baat bij heeft, wel een beetje zoek denk ik wel eens. Het is te vaak 'ieder voor zich'. Dat was toen wel heel anders. Beter misschien? Wie zal het zeggen. Ook in de platenindustrie is zoveel veranderd. Het was in die tijd al erg moeilijk om die lange ladder naar succes te beklimmen. Zeker als je nog onderaan stond zoals ik. Alles vindt nu op tv en internet plaats. Met één zo'n tv-uitzending bereik je tegenwoordig in een klap een wereldwijd publiek. Wat natuurlijk ook meer concurrentie tot gevolg heeft. Het is er desondanks niet makkelijker op geworden. Wekelijks op de planken staan en alsmaar reizen zou ik niet meer zien zitten. Dat krijg je als je ouder wordt, dan krijg je het gevoel dat je tijd tekort komt, dan wil je ook van ándere dingen in het leven genieten. Dan word je wat minder ambitieus en het hoeft dan allemaal niet meer zo. Je hoeft je niet meer te bewijzen. Althans zo ervaar ik het. Het brengt een lekker gevoel van innerlijke rust en tevredenheid met zich mee". |
 | ROGIER RUBENS - ZOLANG IK VRIJ BEN Teks & Muziek: Rogier Rubens / Orkest o.l.v. Rinus van Galen / (RCA Victor - single versie) (uit Hitweek) ROGIER RUBENS zanger, gitarist, componist, tekstschrijver van o.a. het nederlandse luisterlied, jaren zeventig : soms romantisch, dan weer maatschappij kritisch met diepgang, en een knipoog naar de werkelijkheid. Zingt en schrijft veelal liedjes van eigen hand in het Nederlands, Duits, Frans en Engels. Zingt ook Pop & Jazz. Trad op op radio, tv, en in theaters met o.a. Hans van Willigenburg, Jasperina de Jong, Liesbeth List, Jules de Corte, George Baker Selection, Willy Alberti, Boudewijn de Groot, Albert West, e.v.a. Een paar van zijn nederlandse titels die op grammofoonplaat verschenen zijn 'Zolang Ik Vrij Ben', 'Dromen', 'Iedereen Noemt Je Zomaar Liefste', 'Groeten Van Een Kale Straat' enz.. ROGIER : "Dat mijn stem misschien goed herkenbaar is heeft niet altijd in mijn voordeel gewerkt. Ik heb bijvoorbeeld vaak te horen gekregen dat er overeenkomst schijnt te zijn tussen mijn stemgeluid en dat van Boudewijn de Groot. Ik kan wel een beetje begrijpen waarom er mensen zijn die dat vinden, maar zelf zie ik het helemaal niet zo. Hoe geweldig Boudewijn ook is, ik heb het nooit als een compliment en beslist ook nooit in mijn voordeel ervaren. Ik ben gewoon 'Rogier' en niemand anders. Ik denk dat het een beetje te maken heeft met het soort liedjes dat we toen zongen. Zoals de luisterliedjes, en ook de protestliedjes tegen allerlei maatschappelijke wantoestanden van weleer. Maar ook protest tegen dingen die nu jaren later nog altijd spelen. Neem nou het nummer 'GROETEN VAN EEN KALE STRAAT' dat ik toen op de plaat heb gezet, en waarvan de tekst voor een groot deel is geschreven door Han Vos. Liedjes over de milieuvervuiling in de wereld. Volgens mij waren wij een van de eersten In Nederland om ons daartegen te verzetten. En het gekke is, je zou die liedjes nu nog kunnen zingen want er is wat dat betreft nog maar weinig veranderd. Milieuvervuiling zal altijd actueel zijn zolang er nog veel te doen is. Soms leren wij mensen wel heel langzaam van fouten die we maken. Het verschil met toen is misschien dat er tegenwoordig denk ik in mindere mate openlijk geprotesteerd wordt tegen van alles en nog wat. Het saamhorigheidsgevoel is als het er op aankomt dat we met elkaar een lijn trekken en elkaar helpen en steunen ,zoals in het geval van milieuvervuiling waar niemand baat bij heeft, wel een beetje zoek denk ik wel eens. Het is te vaak 'ieder voor zich'. Dat was toen wel heel anders. Beter misschien? Wie zal het zeggen. Ook in de platenindustrie is zoveel veranderd. Het was in die tijd al erg moeilijk om die lange ladder naar succes te beklimmen. Zeker als je nog onderaan stond zoals ik. Alles vindt nu op tv en internet plaats. Met één zo'n tv-uitzending bereik je tegenwoordig in een klap een wereldwijd publiek. Wat natuurlijk ook meer concurrentie tot gevolg heeft. Het is er desondanks niet makkelijker op geworden. Wekelijks op de planken staan en alsmaar reizen zou ik niet meer zien zitten. Dat krijg je als je ouder wordt, dan krijg je het gevoel dat je tijd tekort komt, dan wil je ook van ándere dingen in het leven genieten. Dan word je wat minder ambitieus en het hoeft dan allemaal niet meer zo. Je hoeft je niet meer te bewijzen. Althans zo ervaar ik het. Het brengt een lekker gevoel van innerlijke rust en tevredenheid met zich mee". |
 | ROGIER RUBENS - HET LEVEN IS EEN CARNAVAL Tekst & Muziek: Rogier Rubens (RCA Victor recording) / Orch. Martin Gale. (uit Hitweek) ROGIER RUBENS zanger, gitarist, componist, tekstschrijver van o.a. het nederlandse luisterlied, jaren zeventig : soms romantisch, dan weer maatschappij kritisch met diepgang, en een knipoog naar de werkelijkheid. Zingt en schrijft veelal liedjes van eigen hand in het Nederlands, Duits, Frans en Engels. Zingt ook Pop & Jazz. Trad op op radio, tv, en in theaters met o.a. Hans van Willigenburg, Jasperina de Jong, Liesbeth List, Jules de Corte, George Baker Selection, Willy Alberti, Boudewijn de Groot, Albert West, e.v.a. Een paar van zijn nederlandse titels die op grammofoonplaat verschenen zijn 'Zolang Ik Vrij Ben', 'Dromen', 'Iedereen Noemt Je Zomaar Liefste', 'Groeten Van Een Kale Straat' enz.. ROGIER : "Dat mijn stem misschien goed herkenbaar is heeft niet altijd in mijn voordeel gewerkt. Ik heb bijvoorbeeld vaak te horen gekregen dat er overeenkomst schijnt te zijn tussen mijn stemgeluid en dat van Boudewijn de Groot. Ik kan wel een beetje begrijpen waarom er mensen zijn die dat vinden, maar zelf zie ik het helemaal niet zo. Hoe geweldig Boudewijn ook is, ik heb het nooit als een compliment en beslist ook nooit in mijn voordeel ervaren. Ik ben gewoon 'Rogier' en niemand anders. Ik denk dat het een beetje te maken heeft met het soort liedjes dat we toen zongen. Zoals de luisterliedjes, en ook de protestliedjes tegen allerlei maatschappelijke wantoestanden van weleer. Maar ook protest tegen dingen die nu jaren later nog altijd spelen. Neem nou het nummer 'GROETEN VAN EEN KALE STRAAT' dat ik toen op de plaat heb gezet, en waarvan de tekst voor een groot deel is geschreven door Han Vos. Liedjes over de milieuvervuiling in de wereld. Volgens mij waren wij een van de eersten In Nederland om ons daartegen te verzetten. En het gekke is, je zou die liedjes nu nog kunnen zingen want er is wat dat betreft nog maar weinig veranderd. Milieuvervuiling zal altijd actueel zijn zolang er nog veel te doen is. Soms leren wij mensen wel heel langzaam van fouten die we maken. Het verschil met toen is misschien dat er tegenwoordig denk ik in mindere mate openlijk geprotesteerd wordt tegen van alles en nog wat. Het saamhorigheidsgevoel is als het er op aankomt dat we met elkaar een lijn trekken en elkaar helpen en steunen ,zoals in het geval van milieuvervuiling waar niemand baat bij heeft, wel een beetje zoek denk ik wel eens. Het is te vaak 'ieder voor zich'. Dat was toen wel heel anders. Beter misschien? Wie zal het zeggen. Ook in de platenindustrie is zoveel veranderd. Het was in die tijd al erg moeilijk om die lange ladder naar succes te beklimmen. Zeker als je nog onderaan stond zoals ik. Alles vindt nu op tv en internet plaats. Met één zo'n tv-uitzending bereik je tegenwoordig in een klap een wereldwijd publiek. Wat natuurlijk ook meer concurrentie tot gevolg heeft. Het is er desondanks niet makkelijker op geworden. Wekelijks op de planken staan en alsmaar reizen zou ik niet meer zien zitten. Zo gaat het vrijwel iedereen denk ik, dan besef je dat je tijd tekort komt en wil je ook tijd aan hele andere dingen besteden". |
 | ROGIER RUBENS - INSPIRATIE Tekst: Rogier Rubens - Muziek: Ken Ascher ((uit Hitweek) ROGIER RUBENS zanger, gitarist, componist, tekstschrijver van o.a. het nederlandse luisterlied, jaren zeventig : soms romantisch, dan weer maatschappij kritisch met diepgang, en een knipoog naar de werkelijkheid. Zingt en schrijft veelal liedjes van eigen hand in het Nederlands, Duits, Frans en Engels. Zingt ook Pop & Jazz. Trad op op radio, tv, en in theaters met o.a. Hans van Willigenburg, Jasperina de Jong, Liesbeth List, Jules de Corte, George Baker Selection, Willy Alberti, Boudewijn de Groot, Albert West, e.v.a. Een paar van zijn nederlandse titels die op grammofoonplaat verschenen zijn 'Zolang Ik Vrij Ben', 'Dromen', 'Iedereen Noemt Je Zomaar Liefste', 'Groeten Van Een Kale Straat' enz.. ROGIER : "Dat mijn stem misschien goed herkenbaar is heeft niet altijd in mijn voordeel gewerkt. Ik heb bijvoorbeeld vaak te horen gekregen dat er overeenkomst schijnt te zijn tussen mijn stemgeluid en dat van Boudewijn de Groot. Ik kan wel een beetje begrijpen waarom er mensen zijn die dat vinden, maar zelf zie ik het helemaal niet zo. Hoe geweldig Boudewijn ook is, ik heb het nooit als een compliment en beslist ook nooit in mijn voordeel ervaren. Ik ben gewoon 'Rogier' en niemand anders. Ik denk dat het een beetje te maken heeft met het soort liedjes dat we toen zongen. Zoals de luisterliedjes, en ook de protestliedjes tegen allerlei maatschappelijke wantoestanden van weleer. Maar ook protest tegen dingen die nu jaren later nog altijd spelen. Neem nou het nummer 'GROETEN VAN EEN KALE STRAAT' dat ik toen op de plaat heb gezet, en waarvan de tekst voor een groot deel is geschreven door Han Vos. Liedjes over de milieuvervuiling in de wereld. Volgens mij waren wij een van de eersten In Nederland om ons daartegen te verzetten. En het gekke is, je zou die liedjes nu nog kunnen zingen want er is wat dat betreft nog maar weinig veranderd. Milieuvervuiling zal altijd actueel zijn zolang er nog veel te doen is. Soms leren wij mensen wel heel langzaam van fouten die we maken. Het verschil met toen is misschien dat er tegenwoordig denk ik in mindere mate openlijk geprotesteerd wordt tegen van alles en nog wat. Het saamhorigheidsgevoel is als het er op aankomt dat we met elkaar een lijn trekken en elkaar helpen en steunen ,zoals in het geval van milieuvervuiling waar niemand baat bij heeft, wel een beetje zoek denk ik wel eens. Het is te vaak 'ieder voor zich'. Dat was toen wel heel anders. Beter misschien? Wie zal het zeggen. Ook in de platenindustrie is zoveel veranderd. Het was in die tijd al erg moeilijk om die lange ladder naar succes te beklimmen. Zeker als je nog onderaan stond zoals ik. Alles vindt nu op tv en internet plaats. Met één zo'n tv-uitzending bereik je tegenwoordig in een klap een wereldwijd publiek. Wat natuurlijk ook meer concurrentie tot gevolg heeft. Het is er desondanks niet makkelijker op geworden. Wekelijks op de planken staan en alsmaar reizen zou ik niet meer zien zitten. Dat krijg je als je ouder wordt, dan krijg je het gevoel dat je tijd tekort komt, dan wil je ook van ándere dingen in het leven genieten. Dan word je wat minder ambitieus en het hoeft dan allemaal niet meer zo. Je hoeft je niet meer te bewijzen. Althans zo ervaar ik het. Het brengt een lekker gevoel van innerlijke rust en tevredenheid met zich mee". |
 | ROGIER RUBENS -JE KIJKT WEL MAAR JE ZIET ME NIET (cd versie) (Tekst:Han Vos/Muziek:Rogier Rubens) (uit Hitweek) ROGIER RUBENS zanger, gitarist, componist, tekstschrijver van o.a. het nederlandse luisterlied, jaren zeventig : soms romantisch, dan weer maatschappij kritisch met diepgang, en een knipoog naar de werkelijkheid. Zingt en schrijft veelal liedjes van eigen hand in het Nederlands, Duits, Frans en Engels. Zingt ook Pop & Jazz. Trad op op radio, tv, en in theaters met o.a. Hans van Willigenburg, Jasperina de Jong, Liesbeth List, Jules de Corte, George Baker Selection, Willy Alberti, Boudewijn de Groot, Albert West, e.v.a. Een paar van zijn nederlandse titels die op grammofoonplaat verschenen zijn 'Zolang Ik Vrij Ben', 'Dromen', 'Iedereen Noemt Je Zomaar Liefste', 'Groeten Van Een Kale Straat' enz.. ROGIER : "Dat mijn stem misschien goed herkenbaar is heeft niet altijd in mijn voordeel gewerkt. Ik heb bijvoorbeeld vaak te horen gekregen dat er overeenkomst schijnt te zijn tussen mijn stemgeluid en dat van Boudewijn de Groot. Ik kan wel een beetje begrijpen waarom er mensen zijn die dat vinden, maar zelf zie ik het helemaal niet zo. Hoe geweldig Boudewijn ook is, ik heb het nooit als een compliment en beslist ook nooit in mijn voordeel ervaren. Ik ben gewoon 'Rogier' en niemand anders. Ik denk dat het een beetje te maken heeft met het soort liedjes dat we toen zongen. Zoals de luisterliedjes, en ook de protestliedjes tegen allerlei maatschappelijke wantoestanden van weleer. Maar ook protest tegen dingen die nu jaren later nog altijd spelen. Neem nou het nummer 'GROETEN VAN EEN KALE STRAAT' dat ik toen op de plaat heb gezet, en waarvan de tekst voor een groot deel is geschreven door Han Vos. Liedjes over de milieuvervuiling in de wereld. Volgens mij waren wij een van de eersten In Nederland om ons daartegen te verzetten. En het gekke is, je zou die liedjes nu nog kunnen zingen want er is wat dat betreft nog maar weinig veranderd. Milieuvervuiling zal altijd actueel zijn zolang er nog veel te doen is. Soms leren wij mensen wel heel langzaam van fouten die we maken. Het verschil met toen is misschien dat er tegenwoordig denk ik in mindere mate openlijk geprotesteerd wordt tegen van alles en nog wat. Het saamhorigheidsgevoel is als het er op aankomt dat we met elkaar een lijn trekken en elkaar helpen en steunen ,zoals in het geval van milieuvervuiling waar niemand baat bij heeft, wel een beetje zoek denk ik wel eens. Het is te vaak 'ieder voor zich'. Dat was toen wel heel anders. Beter misschien? Wie zal het zeggen. Ook in de platenindustrie is zoveel veranderd. Het was in die tijd al erg moeilijk om die lange ladder naar succes te beklimmen. Zeker als je nog onderaan stond zoals ik. Alles vindt nu op tv en internet plaats. Met één zo'n tv-uitzending bereik je tegenwoordig in een klap een wereldwijd publiek. Wat natuurlijk ook meer concurrentie tot gevolg heeft. Het is er desondanks niet makkelijker op geworden. Wekelijks op de planken staan en alsmaar reizen zou ik niet meer zien zitten. Dat krijg je als je ouder wordt, dan krijg je het gevoel dat je tijd tekort komt, dan wil je ook van ándere dingen in het leven genieten. Dan word je wat minder ambitieus en het hoeft dan allemaal niet meer zo. Je hoeft je niet meer te bewijzen. Althans zo ervaar ik het. Het brengt een heerlijk gevoel van rust en tevredenheid met zich mee". |
 | Rogier Rubens - (het leven is een) CARNAVAL Tekst & Muziek: Rogier Rubens. HET LEVEN IS EEN CARNAVAL (Let's Make Ourselves A Carnival) - Rogier Rubens (zang) met orkest o.l.v. Martin Gale. Tekst & Muziek Rogier Rubens. RCA Victor (SVAS 1029). (uit Hitweek) ROGIER RUBENS zanger, gitarist, componist, tekstschrijver van o.a. het nederlandse luisterlied, jaren zeventig : soms romantisch, dan weer maatschappij kritisch met diepgang, en een knipoog naar de werkelijkheid. Zingt en schrijft veelal liedjes van eigen hand in het Nederlands, Duits, Frans en Engels. Zingt ook Popmuziek en Jazz. Trad op op radio, tv, en in theaters met o.a. Hans van Willigenburg, Jasperina de Jong, Liesbeth List, Jules de Corte, George Baker Selection, Willy Alberti, Boudewijn de Groot, Albert West, e.v.a. Een paar van zijn nederlandse titels die op grammofoonplaat verschenen zijn 'Zolang Ik Vrij Ben', 'Dromen', 'Gasmasker Op', 'Iedereen Noemt Je Zomaar Liefste' en 'Groeten Van Een Kale Straat'. Op de vraag of hij nog optreedt antwoordt ROGIER : "Nee, daar zit ik eerlijkgezegd nu niet meer zo aan te denken. Ik zou het wel kunnen want mijn stem is met de jaren dezelfde gebleven. Dat mijn stem zo herkenbaar is heeft echter niet altijd in mijn voordeel gewerkt. Ik heb bijvoorbeeld vaak te horen gekregen dat er overeenkomst schijnt te zijn tussen mijn stemgeluid, en dat van Boudewijn de Groot. Ik kan wel een beetje begrijpen waarom er mensen zijn die dat vinden, maar zelf zie ik het helemaal niet zo. Hoe geweldig Boudewijn ook is, ik heb het nooit als een compliment en beslist ook nooit als een voordeel ervaren. ik ben gewoon 'Rogier' en niemand anders. Ik denk dat het een beetje te maken heeft met het genre liedjes dat we toen zongen. Zoals de luisterliedjes, en ook de protestliedjes tegen allerlei maatschappelijke wantoestanden van weleer wel te verstaan. Maar ook protest tegen dingen die nu jaren later nog altijd spelen. Neem nou het nummer 'Gasmasker Op' dat ik toen op de plaat heb gezet, en waarvan de tekst voor het grootste deel is geschreven door Han Vos. Het ging over de milieuvervuiling in de wereld. Volgens mij waren wij een van de eersten om ons daar tegen te verzetten. En het gekke is, je zou dat liedje vandaag-de-dag nog steeds kunnen zingen want er is wat dat betreft nog helemaal niets veranderd. Milieuvervuiling zal altijd actueel zijn zolang er niets verbetert. Soms leren wij mensen wel heel langzaam van fouten die we maken. Het verschil met toen is misschien dat er tegenwoordig denk ik minder geprotesteerd wordt tegen van alles en nog wat. Het saamhorigheidsgevoel is als het er op aankomt dat we één lijn trekken en elkaar steunen ,zoals in het geval van milieuvervuiling waar niemand baat bij heeft, wel een beetje zoek, denk ik wel eens. Het is te vaak 'ieder voor zich'. Dat was toen wel heel anders. Beter misschien? Wie zal het zeggen. Ook in de platenindustrie is zoveel veranderd. Het was in die tijd al erg moeilijk om die lange ladder naar succes te beklimmen. Zeker als je nog onderaan stond zoals ik. Alles vindt nu op tv en internet plaats. Met één zo'n tv-uitzending bereik je tegenwoordig in een klap een wereldwijd publiek. Wat natuurlijk ook meer concurrentie tot gevolg heeft. Het is er desondanks niet makkelijker op geworden. Wekelijks op de planken staan en alsmaar reizen zou ik niet meer zien zitten. Dat krijg je als je ouder wordt, dan krijg je het gevoel dat je tijd tekort komt, dan wil je ook van ándere dingen in het leven genieten. Dan word je wat minder ambitieus en het hoeft dan allemaal niet meer zo. Je hoeft je niet meer zo te bewijzen. Je hoeft die 'top' niet meer te bereiken. Althans zo ervaar ik het. Het brengt een lekker gevoel van innerlijke rust, voldaanheid en tevredenheid met zich mee!". (from 'Jazz Folios' (2000) "ROGIER RUBENS (singer, songwriter and composer from from Holland) was only 5 years old when he became fascinated by singers like Rosemary Clooney, Ella Fitzgerald and Rita Reys, to name a few. And he managed to pursuade his dad, who was a jazz-pianist, to purchase a lot of their recordings. The songs that were actually meant to hit a mature audience struck him even at such a very young age. Rogier: "Clooney had a big influence on me. She wasn't just 'another' singer who sang a song, she was an artist who could put words and lyrics into a story, and children associate immediately with that. You can't fool kids, like Clooney once said herself. And a newspaper once said 'If the Statue of Liberty could sing it would probably sound like Rosemary Clooney'. -I think I learned from Clooney. First of all, you have to understand a song before you sing it and you've got to live the composer's intentions. Because the audience has to understand every word, you must articulate well and emphasize at the right moment." |
 | Rogier Rubens - Dromen (Dreams) DROMEN - Tekst & Muziek : Rogier Rubens Rogier Rubens (zang/gitaar) met orkest o.l.v. Rinus van Galen. Tekst & Muziek Rogier Rubens. RCA Victor (SVAS 1029). (uit Hitweek) ROGIER RUBENS zanger, gitarist, componist, tekstschrijver van o.a. het nederlandse luisterlied, jaren zeventig : soms romantisch, dan weer maatschappij kritisch met diepgang, en een knipoog naar de werkelijkheid. Zingt en schrijft veelal liedjes van eigen hand in het Nederlands, Duits, Frans en Engels. Zingt ook Popmuziek en Jazz. Trad op op radio, tv, en in theaters met o.a. Hans van Willigenburg, Jasperina de Jong, Liesbeth List, Jules de Corte, George Baker Selection, Willy Alberti, Boudewijn de Groot, Albert West, e.v.a. Een paar van zijn nederlandse titels die op grammofoonplaat verschenen zijn 'Zolang Ik Vrij Ben', 'Dromen', 'Gasmasker Op', 'Iedereen Noemt Je Zomaar Liefste' en 'Groeten Van Een Kale Straat'. Op de vraag of hij nog optreedt antwoordt ROGIER : "Nee, daar zit ik eerlijkgezegd nu niet meer zo aan te denken. Ik zou het wel kunnen want mijn stem is met de jaren dezelfde gebleven. Dat mijn stem zo herkenbaar is heeft echter niet altijd in mijn voordeel gewerkt. Ik heb bijvoorbeeld vaak te horen gekregen dat er overeenkomst schijnt te zijn tussen mijn stemgeluid, en dat van Boudewijn de Groot. Ik kan wel een beetje begrijpen waarom er mensen zijn die dat vinden, maar zelf zie ik het helemaal niet zo. Hoe geweldig Boudewijn ook is, ik heb het nooit als een compliment en beslist ook nooit als een voordeel ervaren. ik ben gewoon 'Rogier' en niemand anders. Ik denk dat het een beetje te maken heeft met het genre liedjes dat we toen zongen. Zoals de luisterliedjes, en ook de protestliedjes tegen allerlei maatschappelijke wantoestanden van weleer wel te verstaan. Maar ook protest tegen dingen die nu jaren later nog altijd spelen. Neem nou het nummer 'Gasmasker Op' dat ik toen op de plaat heb gezet, en waarvan de tekst voor het grootste deel is geschreven door Han Vos. Het ging over de milieuvervuiling in de wereld. Volgens mij waren wij een van de eersten om ons daar tegen te verzetten. En het gekke is, je zou dat liedje vandaag-de-dag nog steeds kunnen zingen want er is wat dat betreft nog helemaal niets veranderd. Milieuvervuiling zal altijd actueel zijn zolang er niets verbetert. Soms leren wij mensen wel heel langzaam van fouten die we maken. Het verschil met toen is misschien dat er tegenwoordig denk ik minder geprotesteerd wordt tegen van alles en nog wat. Het saamhorigheidsgevoel is als het er op aankomt dat we één lijn trekken en elkaar steunen ,zoals in het geval van milieuvervuiling waar niemand baat bij heeft, wel een beetje zoek, denk ik wel eens. Het is te vaak 'ieder voor zich'. Dat was toen wel heel anders. Beter misschien? Wie zal het zeggen. Ook in de platenindustrie is zoveel veranderd. Het was in die tijd al erg moeilijk om die lange ladder naar succes te beklimmen. Zeker als je nog onderaan stond zoals ik. Alles vindt nu op tv en internet plaats. Met één zo'n tv-uitzending bereik je tegenwoordig in een klap een wereldwijd publiek. Wat natuurlijk ook meer concurrentie tot gevolg heeft. Het is er desondanks niet makkelijker op geworden. Wekelijks op de planken staan en alsmaar reizen zou ik niet meer zien zitten. Dat krijg je als je ouder wordt, dan krijg je het gevoel dat je tijd tekort komt, dan wil je ook van ándere dingen in het leven genieten. Dan word je wat minder ambitieus en het hoeft dan allemaal niet meer zo. Je hoeft je niet meer zo te bewijzen. Je hoeft die 'top' niet meer te bereiken. Althans zo ervaar ik het. Het brengt een lekker gevoel van innerlijke rust, voldaanheid en tevredenheid met zich mee!". (from 'Jazz Folios' (2000) "ROGIER RUBENS (singer, songwriter and composer from from Holland) was only 5 years old when he became fascinated by singers like Rosemary Clooney, Ella Fitzgerald and Rita Reys, to name a few. And he managed to pursuade his dad, who was a jazz-pianist, to purchase a lot of their recordings. The songs that were actually meant to hit a mature audience struck him even at such a very young age. Rogier: "Clooney had a big influence on me. She wasn't just 'another' singer who sang a song, she was an artist who could put words and lyrics into a story, and children associate immediately with that. You can't fool kids, like Clooney once said herself. And a newspaper once said 'If the Statue of Liberty could sing it would probably sound like Rosemary Clooney'. -I think I learned from Clooney. First of all, you have to understand a song before you sing it and you've got to live the composer's intentions. Because the audience has to understand every word, you must articulate well and emphasize at the right moment." |
 | 2001-Albert Park-Accidente entre Barrichello y Frentzen Accidente |
 | Rogier Rubens - Iedereen Noemt Je Zomaar Liefste (EVERYBODY WANTS TO CALL YOU SWEETHEART) Rogier Rubens (vocals & gitaar) met het orkest o.l.v. Martin Gale. Tekst Han Vos / Muziek Randy Edelman. Uitgebracht op RCA Victor & Lark Records. (uit Hitweek) ROGIER RUBENS zanger, gitarist, componist, tekstschrijver van o.a. het nederlandse luisterlied, jaren zeventig : soms romantisch, dan weer maatschappij kritisch met diepgang, en een knipoog naar de werkelijkheid. Zingt en schrijft veelal liedjes van eigen hand in het Nederlands, Duits, Frans en Engels. Zingt ook Popmuziek en Jazz. Trad op op radio, tv, en in theaters met o.a. Hans van Willigenburg, Jasperina de Jong, Liesbeth List, Jules de Corte, George Baker Selection, Willy Alberti, Boudewijn de Groot, Albert West, e.v.a. Een paar van zijn nederlandse titels die op grammofoonplaat verschenen zijn 'Zolang Ik Vrij Ben', 'Dromen', 'Gasmasker Op', 'Iedereen Noemt Je Zomaar Liefste' en 'Groeten Van Een Kale Straat'. / Op de vraag of hij nog optreedt antwoordt ROGIER : "Nee, daar zit ik eerlijkgezegd nu niet meer zo aan te denken. Ik zou het wel kunnen want mijn stem is met de jaren dezelfde gebleven. Dat mijn stem zo herkenbaar is heeft echter niet altijd in mijn voordeel gewerkt. Ik heb bijvoorbeeld vaak te horen gekregen dat er overeenkomst schijnt te zijn tussen mijn stemgeluid, en dat van Boudewijn de Groot. Ik kan wel een beetje begrijpen waarom er mensen zijn die dat vinden, maar zelf zie ik het helemaal niet zo. Hoe geweldig Boudewijn ook is, ik heb het nooit als een compliment en beslist ook nooit als een voordeel ervaren. ik ben gewoon 'Rogier' en niemand anders. Ik denk dat het een beetje te maken heeft met het genre liedjes dat we toen zongen. Zoals de luisterliedjes, en ook de protestliedjes tegen allerlei maatschappelijke wantoestanden van weleer wel te verstaan. Maar ook protest tegen dingen die nu jaren later nog altijd spelen. Neem nou het nummer 'Gasmasker Op' dat ik toen op de plaat heb gezet, en waarvan de tekst voor het grootste deel is geschreven door Han Vos. Het ging over de milieuvervuiling in de wereld. Volgens mij waren wij een van de eersten om ons daar tegen te verzetten. En het gekke is, je zou dat liedje vandaag-de-dag nog steeds kunnen zingen want er is wat dat betreft nog helemaal niets veranderd. Milieuvervuiling zal altijd actueel zijn zolang er niets verbetert. Soms leren wij mensen wel heel langzaam van fouten die we maken. Het verschil met toen is misschien dat er tegenwoordig denk ik minder geprotesteerd wordt tegen van alles en nog wat. Het saamhorigheidsgevoel is als het er op aankomt dat we één lijn trekken en elkaar steunen ,zoals in het geval van milieuvervuiling waar niemand baat bij heeft, wel een beetje zoek, denk ik wel eens. Het is te vaak 'ieder voor zich'. Dat was toen wel heel anders. Beter misschien? Wie zal het zeggen. Ook in de platenindustrie is zoveel veranderd. Het was in die tijd al erg moeilijk om die lange ladder naar succes te beklimmen. Zeker als je nog onderaan stond zoals ik. Alles vindt nu op tv en internet plaats. Met één zo'n tv-uitzending bereik je tegenwoordig in een klap een wereldwijd publiek. Wat natuurlijk ook meer concurrentie tot gevolg heeft. Het is er desondanks niet makkelijker op geworden. Wekelijks op de planken staan en alsmaar reizen zou ik niet meer zien zitten. Dat krijg je als je ouder wordt, dan krijg je het gevoel dat je tijd tekort komt, dan wil je ook van ándere dingen in het leven genieten. Dan word je wat minder ambitieus en het hoeft dan allemaal niet meer zo. Je hoeft je niet meer zo te bewijzen. Je hoeft die 'top' niet meer te bereiken. Althans zo ervaar ik het. Het brengt een lekker gevoel van innerlijke rust, voldaanheid en tevredenheid met zich mee!". (from 'Jazz Folios' (2000) "ROGIER RUBENS (singer, songwriter and composer from from Holland) was only 5 years old when he became fascinated by singers like Rosemary Clooney, Ella Fitzgerald and Rita Reys, to name a few. And he managed to pursuade his dad, who was a jazz-pianist, to purchase a lot of their recordings. The songs that were actually meant to hit a mature audience struck him even at such a very young age. Rogier: "Clooney had a big influence on me. She wasn't just 'another' singer who sang a song, she was an artist who could put words and lyrics into a story, and children associate immediately with that. You can't fool kids, like Clooney once said herself. And a newspaper once said 'If the Statue of Liberty could sing it would probably sound like Rosemary Clooney'. -I think I learned from Clooney. First of all, you have to understand a song before you sing it and you've got to live the composer's intentions. Because the audience has to understand every word, you must articulate well and emphasize at the right moment." |
 | Rogier Rubens - De Allereerste Keer Tekst & Muziek Rogier Rubens / DE ALLEREERSTE KEER - Rogier Rubens (zang) met orkest o.l.v. Rinus van Galen. Tekst & Muziek Rogier Rubens / RCA Victor SVAS 1029. (uit Hitweek) ROGIER RUBENS zanger, gitarist, componist, tekstschrijver van o.a. het nederlandse luisterlied, jaren zeventig : soms romantisch, dan weer maatschappij kritisch met diepgang, en een knipoog naar de werkelijkheid. Zingt en schrijft veelal liedjes van eigen hand in het Nederlands, Duits, Frans en Engels. Zingt ook Popmuziek en Jazz. Trad op op radio, tv, en in theaters met o.a. Hans van Willigenburg, Jasperina de Jong, Liesbeth List, Jules de Corte, George Baker Selection, Willy Alberti, Boudewijn de Groot, Albert West, e.v.a. Een paar van zijn nederlandse titels die op grammofoonplaat verschenen zijn 'Zolang Ik Vrij Ben', 'Dromen', 'Gasmasker Op', 'Iedereen Noemt Je Zomaar Liefste' en 'Groeten Van Een Kale Straat'. / Op de vraag of hij nog optreedt antwoordt ROGIER : "Nee, daar zit ik eerlijkgezegd nu niet meer zo aan te denken. Ik zou het wel kunnen want mijn stem is met de jaren dezelfde gebleven. Dat mijn stem zo herkenbaar is heeft echter niet altijd in mijn voordeel gewerkt. Ik heb bijvoorbeeld vaak te horen gekregen dat er overeenkomst schijnt te zijn tussen mijn stemgeluid, en dat van Boudewijn de Groot. Ik kan wel een beetje begrijpen waarom er mensen zijn die dat vinden, maar zelf zie ik het helemaal niet zo. Hoe geweldig Boudewijn ook is, ik heb het nooit als een compliment en beslist ook nooit als een voordeel ervaren. ik ben gewoon 'Rogier' en niemand anders. Ik denk dat het een beetje te maken heeft met het genre liedjes dat we toen zongen. Zoals de luisterliedjes, en ook de protestliedjes tegen allerlei maatschappelijke wantoestanden van weleer wel te verstaan. Maar ook protest tegen dingen die nu jaren later nog altijd spelen. Neem nou het nummer 'Gasmasker Op' dat ik toen op de plaat heb gezet, en waarvan de tekst voor het grootste deel is geschreven door Han Vos. Het ging over de milieuvervuiling in de wereld. Volgens mij waren wij een van de eersten om ons daar tegen te verzetten. En het gekke is, je zou dat liedje vandaag-de-dag nog steeds kunnen zingen want er is wat dat betreft nog helemaal niets veranderd. Milieuvervuiling zal altijd actueel zijn zolang er niets verbetert. Soms leren wij mensen wel heel langzaam van fouten die we maken. Het verschil met toen is misschien dat er tegenwoordig denk ik minder geprotesteerd wordt tegen van alles en nog wat. Het saamhorigheidsgevoel is als het er op aankomt dat we één lijn trekken en elkaar steunen ,zoals in het geval van milieuvervuiling waar niemand baat bij heeft, wel een beetje zoek, denk ik wel eens. Het is te vaak 'ieder voor zich'. Dat was toen wel heel anders. Beter misschien? Wie zal het zeggen. Ook in de platenindustrie is zoveel veranderd. Het was in die tijd al erg moeilijk om die lange ladder naar succes te beklimmen. Zeker als je nog onderaan stond zoals ik. Alles vindt nu op tv en internet plaats. Met één zo'n tv-uitzending bereik je tegenwoordig in een klap een wereldwijd publiek. Wat natuurlijk ook meer concurrentie tot gevolg heeft. Het is er desondanks niet makkelijker op geworden. Wekelijks op de planken staan en alsmaar reizen zou ik niet meer zien zitten. Dat krijg je als je ouder wordt, dan krijg je het gevoel dat je tijd tekort komt, dan wil je ook van ándere dingen in het leven genieten. Dan word je wat minder ambitieus en het hoeft dan allemaal niet meer zo. Je hoeft je niet meer zo te bewijzen. Je hoeft die 'top' niet meer te bereiken. Althans zo ervaar ik het. Het brengt een lekker gevoel van innerlijke rust, voldaanheid en tevredenheid met zich mee!". (from 'Jazz Folios' (2000) "ROGIER RUBENS (singer, songwriter and composer from from Holland) was only 5 years old when he became fascinated by singers like Rosemary Clooney, Ella Fitzgerald and Rita Reys, to name a few. And he managed to pursuade his dad, who was a jazz-pianist, to purchase a lot of their recordings. The songs that were actually meant to hit a mature audience struck him even at such a very young age. Rogier: "Clooney had a big influence on me. She wasn't just 'another' singer who sang a song, she was an artist who could put words and lyrics into a story, and children associate immediately with that. You can't fool kids, like Clooney once said herself. And a newspaper once said 'If the Statue of Liberty could sing it would probably sound like Rosemary Clooney'. -I think I learned from Clooney. First of all, you have to understand a song before you sing it and you've got to live the composer's intentions. Because the audience has to understand every word, you must articulate well and emphasize at the right moment." |
العربية
中国
Français
Deutsch
Ελληνική
हिन्दी
Italiano
日本語
Português
Русский
Español
